شنبه تا پنجشنبه (12 تا 8شب)

مشاوره حضوری وآنلاین

تهران، شهرک غرب، خیابان درختی

سندروم آشیانه خالی

سندروم آشیانه خالی

سندروم آشیانه خالی چیست ؟ سندرم آشیانه خالی به ناراحتی و سایر احساسات پیچیده ای اشاره دارد که والدین اغلب هنگام خروج فرزندانشان از خانه تجربه می کنند.

البته مردم دوست دارند فرزندانشان بزرگ شوند و زندگی مستقلی داشته باشند. با این حال، تجربه رها کردن اغلب تلخ یا از نظر احساسی چالش برانگیز است. وقتی فرزندانشان آشیانه را ترک می کنند، والدین ممکن است احساس تنهایی، غمگینی و تا حدودی اندوه داشته باشند، چه برای زندگی مستقل ، چه شروع یک حرفه دانشگاهی یا دنبال کردن روابط خود. زنان معمولاً بیشتر از مردان رنج می‌برند و احساس غم و اندوه ممکن است در میان والدینی که در خانه می‌مانند و زندگی‌شان حول برآورده کردن نیازهای روزمره فرزندانشان سازماندهی شده است، آشکارتر باشد.

این سندرم آشیانه خالی که بسیاری از والدین کودکان بزرگسال تجربه می کنند یک اختلال یا تشخیص بالینی نیست. این دوگانگی عاطفی یک دوره گذار عادی زندگی را منعکس می کند. در حالی که مردم اغلب بر جنبه های عاطفی منفی تمرکز می کنند، این بار در زندگی یک نفر می تواند دری را به روی احتمالات جدید باز کند. بدون تعهدات متعدد مراقبت و تربیت انسان دیگر، افراد می توانند از فرصت استفاده کنند تا هویت خود را دوباره تعریف کنند، تصمیم بگیرند که چه چیزی را برای بقیه عمر خود می خواهند، دوباره انرژی را به حرفه یا زمینه های مورد علاقه خود اختصاص دهند، و زندگی زناشویی را تجدید کنند. ارتباط. والدین همچنین می‌توانند از ایجاد پیوند بالغ‌تر با فرزندان بزرگسال خود لذت ببرند که می‌تواند برای همه افراد درگیر رضایت‌بخش باشد.

فهرست

  • علائم

  • علل

  • رفتار

علائم

  • غمگینی

  • ضرر – زیان

  • افسردگی

  • تنهایی

  • پریشانی

  • نگرانی یا اضطراب در مورد رفاه فرزندشان

  • از دست دادن هدف و معنا در زندگی

  • افزایش تنش های زناشویی

اگر والدین بیش از حد و برای مدت طولانی گریه می کنند و به خصوص اگر زندگی روزمره و کار با مشکل مواجه می شود، کمک حرفه ای توصیه می شود.

سندروم آشیانه خالی

مزایای غیرمنتظره داشتن یک لانه خالی چیست؟

سندرم آشیانه خالی فرصتی را برای سازماندهی مجدد زندگی پس از والدین بر اساس نیازهای بزرگسالان نشان می دهد. در حالی که والدین آشیانه خالی برای فرزندانشان تنگ می شوند، ممکن است از مسئولیت های روزانه تربیت کودک نیز احساس رهایی پیدا کنند. آنها معمولاً این آزادی را دارند که هویت خود را به عنوان فردی به روز کنند یا تجدید کنند . بسته به کیفیت رابطه زوجین، آنها همچنین ممکن است از صمیمیت بیشتری برخوردار شوند و زمان بیشتری برای کشف علایق مشترک و مجزا داشته باشند.

سندروم آشیانه خالی

والدین قبل از خروج فرزند بزرگسالشان از خانه چه کاری می توانند انجام دهند؟

درخواست بازخورد از فرزندتان در مورد زندگی خانوادگی قبل از نقل مکان، مانند یک مصاحبه خروجی، می تواند راه های ارتباطی را باز کند و پایه و اساس مرحله بعدی رابطه والد-فرزند را ایجاد کند. از آنها در مورد احساساتشان در مورد پویایی خانواده – مثبت، منفی و مختلط – بپرسید . درمورد اینکه چه چیزی در زمان بزرگ شدن خوب پیش رفت و چه چیزی می توانست بهتر پیش برود بحث کنید. سعی کنید نگرانی هایی که ممکن است در مورد پویایی خانواده دارند را بدون قضاوت درک کنید. برای اینکه چگونه ارتباط خود را حفظ کنید و چگونه فاصله جدید بین خود را مدیریت کنید، برنامه ریزی کنید.

علل

طبیعی است که کودکان پس از رسیدن به یک مرحله رشد خاص، خانه والدین را ترک کنند و سندرم آشیانه خالی معمولاً آنقدر بد نیست که والدین ممکن است از آن ترس داشته باشند، تا زمانی که پیوندی پایدار و سالم با فرزند خود ایجاد کرده باشند. از سوی دیگر، اگر والدین و فرزند رابطه ای متضاد، جدایی، خصومت یا کینه داشته باشند، هم والدین و هم فرزند ممکن است پس از خروج کودک از خانه دچار آشفتگی عاطفی شوند. بهترین نتیجه شامل یک رابطه معنادار و حمایت بین همه افراد است. یک رابطه مثبت به همه طرفین فرصت خوبی برای تعامل سالم می دهد، که برای بزرگسالان جوان که به سمت استقلال حرکت می کنند و همچنین برای والدینی که در سنین بالا هستند ضروری است.

 

آیا سندرم لانه خالی واقعی است؟

دیدن یک کودک در حال رشد و پیشروی در زندگی خود، مسلماً احساسات پیچیده ای را به همراه خواهد داشت. تحقیقات نشان می دهد که سندرم آشیانه خالی تا حد زیادی بیش از حد پر شده است. در واقع، والدین معمولاً زمانی که فرزندانشان وارد مدرسه راهنمایی می‌شوند، دوران ابتدایی کودکی را پشت سر می‌گذارند ، نسبت به سایر دوره‌های رشد، از جمله فرستادن کودک به دانشگاه، سخت‌تر هستند . اما اگر والدینی درگیر تطبیق با یک آشیانه خالی هستند، می توانند با اولویت دادن به ارتباطات باز، رفع هر گونه تنش به محض بروز آن، و یافتن تعادل بین حمایت از فرزندشان و اجازه دادن به او برای حل مسائل به تنهایی، نگرانی های خود را کاهش دهند. .

 

آشیانه های خالی به چه چیزهایی نیاز دارند؟

مواجه شدن ناگهانی با یک لانه خالی در ابتدا ممکن است عجیب باشد. چیزی که بیشتر والدین بلافاصله متوجه آن می شوند، سکوت است. از نظر درونی، والدین اغلب در ابتدا احساس سرگیجه می‌کنند و یک شبه از دست دادن هویت را تجربه می‌کنند، شبیه به سایر تغییرات عمده، مانند طلاق یا بازنشستگی. مردم معمولاً وقتی می فهمند که والدین شدن ، که در بی واسطه بودن خود همه کاره است، کمتر احساس ناراحتی در مورد آینده می کنند ، تنها بخشی از هویت مادام العمر است. چنین شناختی به کاهش سندرم لانه خالی کمک می کند با اجازه دادن به بزرگسالان برای برقراری ارتباط مجدد با بخش هایی از هویت خود که ممکن است در طول مدتی که فرزندان را بزرگ می کردند نادیده گرفته شده است، مانند رابطه آنها با یک شریک صمیمی. آنها همچنین ممکن است با شناسایی نقش‌ها و علایق جدید برای فصل بعدی زندگی‌شان تقویت شوند.

رفتار

دستور سندرم آشیانه خالی، به روز رسانی هویت فرد، تغییر شکل آن از یکی از والدین کودک به والدین یک کودک بالغ است. این یک تعدیل است که می توان انتظار داشت زمان ببرد.

اگر تنهایی ، افسردگی یا غم و اندوه در زندگی روزمره غلبه کند یا مانع از زندگی روزمره شود، ممکن است درمان با یک پزشک مجاز مراقبت های بهداشتی عاقلانه باشد .

برای بسیاری، مقابله با لانه خالی با حفظ تماس با کودک کاهش می یابد. والدین می توانند از طریق پیامک هفتگی، ایمیل یا تماس تلفنی با فرزند خود در ارتباط باشند. در مواقع استرس و تنهایی، دستیابی به حمایت اجتماعی نیز می تواند مفید باشد، به ویژه از سوی والدینی که در موقعیت مشابهی قرار دارند. علاوه بر این، خودمراقبتی مجدانه – در قالب یک رژیم غذایی سالم ، خواب فراوان، ورزش و استراحت – توصیه می شود.

برخی از افراد به جای تمرکز بر خروج کودک، با معطوف کردن توجه خود به سرگرمی‌ها، سفر، دوستی‌ها و اهداف شغلی یا تحصیلی با این انتقال کنار می‌آیند .

سندروم آشیانه خالی

چگونه والدین می توانند با یک لانه خالی کنار بیایند؟

برخی از والدین راحت‌تر از دیگران این تنظیم را انجام می‌دهند و حتی ممکن است تعجب کنند که چرا وقتی هر دو هنوز در آن هستند، لانه‌شان خالی تلقی می‌شود. اما برای کسانی که در حال مبارزه هستند، چند ابزار روان‌شناختی که می‌تواند به آنها کمک کند عبارتند از داشتن شفقت و قدردانی به خود، مثبت اندیشی، ابراز احساسات خود (مثلاً از طریق یادداشت روزانه)، و کمک گرفتن در صورت نیاز. ورزش کردن، تمرین تمرکز حواس و مهربانی با دیگران نیز در زمان های پر استرس راه های سالمی هستند .

 

چگونه والدین لانه خالی می توانند به فرزندان خود کمک کنند تا با شرایط عادی جدید سازگار شوند؟

وقتی کودک بالغ شما به خانه به لانه باز می گردد،چه برای یک بازدید کوتاه و چه برای اقامت طولانی‌تر، ممکن است برای سازگاری با تغییراتی که در غیاب آنها ایجاد کرده‌اید به کمک نیاز داشته باشند. به یاد داشته باشید که آنها در حال تجربه گذار خود هستند و یاد می گیرند که زندگی خود را با استقلال جدید مدیریت کنند، مفید است. اغلب برای آنها آرامش بخش است که به خانه به عنوان منبع ثبات در زندگی فکر کنند. شما می‌توانید با آشنا کردن فرزندتان با هر گونه تغییر فیزیکی در خانه، به اشتراک گذاشتن آنچه می‌توانید در مورد وضعیت عادی جدید خود، و سپس دادن زمان به او برای تسویه حساب در این انتقال کمک کنید. همچنین به روشن کردن هر گونه انتظاری که ممکن است در حال حاضر داشته باشید کمک می‌کند. زمانی که فرزند شما در خانه زندگی می کرد، نداشته باشید. راه هایی برای گذراندن زمان با کیفیت با فرزند خود بیابید، شاید با استفاده از برخی سنت های خانوادگی یا علایق مشترک. علاوه بر این، با روال های جدید خود همراه باشید و صمیمیت را در اولویت قرار دهیدبا شریک زندگی خود و پیوند با خانواده.

مطالب مرتبط

منبع

ارسال دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

Call Now Button