شنبه تا پنجشنبه (12 تا 8شب)

مشاوره حضوری وآنلاین

تهران، شهرک غرب، خیابان درختی

اختلال شخصیت مرزی چیست؟

اختلال شخصیت مرزی چیست؟ اختلال شخصیت مرزی شرایطی است که با بی ثباتی و تکانشگری مشخص می شود. این اصطلاح از قرار گرفتن در “مرز” روان پریشی سرچشمه می گیرد – به نظر می رسد کسانی که دارای این شرایط هستند درک متفاوتی از واقعیت دارند.

بی ثباتی در روابط ، احساسات و تصور از خود ظاهر می شود. افراد مبتلا به BPD که از رها شدن می ترسند ، به افراد نزدیک خود می چسبند ، به دنبال اطمینان و اعتبار هستند و از تغییرات به ظاهر کوچک ناراحت هستند. آشفتگی در احساسات و تصور از خود می تواند شامل طغیان های عصبانی ، تغییرات شدید خلقی ، ناامیدی ، پارانویا ، صدمه به خود و خودکشی باشد. 10 درصد مبتلایان به این بیماری با خودکشی می میرند.

BPD اغلب در نوجوانی یا اوایل بزرگسالی شروع می شود. بر اساس NIMH ، این بیماری 1.6 درصد از بزرگسالان ایالات متحده را تحت تأثیر قرار می دهد ، اگرچه برآوردهای دیگر شیوع را به 6 درصد نزدیک می کند. متعهد شدن به درمان با صبر و ثبات می تواند به افراد و عزیزانشان کمک کند تا شرایط را کنترل کنند. اشکال مختلف درمانی ، به ویژه رفتار درمانی دیالکتیکی ، و داروهایی برای مدیریت علائم می تواند به کسانی که مبتلا به BPD هستند ، کمک کند تا زندگی کاملی داشته باشند.شیوع اختلال شخصیت مرزی در زنان و مردان ایرانی تفاوتی ندارد. به طورکلی خصیصه های ناامیدی و تکانشی در خانم ها تفاوت معناداری داشته، آن ها خود را سریع از یک رابطه کنار کشیده، درگیر اعمال تکانشی مانند مصرف مواد می شوند. تنها مورد معنی دار در مردان خصیصه ترس زیاد از تنها شدن و مراقبت کردن از خود به چشم می خورد. علایم متفاوتی در هر دو گروه دیده می شود. اکثر علایم معطوف به خانم هاست.که فرهنگ ما این مساله را عنوان می کند همچنین برخلاف تحقیقات ویژگی تکانشی در زنان بیشتر به چشم می خورد. یافته های جانبی، میانگین گروه مجرد در مقایسه با گروه متاهل در متغیر اختلال شخصیت مرزی بیشتر است.

علائم اختلال شخصیت مرزی چیست؟

برای تشخیص BPD ، فرد حداقل پنج مورد از علائم زیر را دارد ، که توسط متخصص بهداشت روان در DSM-5 تعیین شده است.یک الگوی نافذ از بی ثباتی در روابط بین فردی،خدانگاره،عواطف،تکانشگری بارز که از اوایل بزرگسالی آغاز شده ودر زمینه های مختلف بروز کرده و با 5 مورد از موارد زیر مشخص می شود:

1. تلاش های سراسیمه برای اجتناب از رهاشدگی واقعی یا خیالی.

2.الگویی از روابط بین فردی  بی ثبات و پورشور و هیجان که مشخصه اش تناوب بین دو قطب افراطی آرمانی سازی و بی ارزشی نمایی مشخص می شود.

3.اختلال هویت: بی ثبات بودن دائم و بارز خودانگاره یا احساس فرد در مورد خودش.

4.تکانشگری حداقل در دو زمینه که به طور بالقوه خود آسیب می رسانند (ولخرجی ، رابطه جنسی ، سوء مصرف مواد ، رانندگی بی پروا ، یا پرخوری).

5.اقدام،طست یا تهدیدهای خودکشی مکرر ، یا خودزنی های مکرر.

6. بی ثباتی عاطفی ناشی از واکنش پذیری شدید خلقی(مانند احساس ملال و دلتنگی شدید دوره ای ،تحریک پذیری ،یا اضطرابی که معمولا چندین ساعت به طول انجامیده و به ندرت بیش از چند روز ادامه پیدا می کند.دیسفوری ، تحریک پذیری یا اضطراب

7.احساس مزمن پوچی

8.خشم شدید و نامتناسب یا دشواری در کنترل خشم(بروز مکرر تند خویی،خشم پیاپی و مستمر،نزاع های متعدد)

9.افکار پارانوئید یا علائم شدید تجزیه ای گذرا در مواقع استرس

چگونه می توانم تشخیص دهم که آیا کسی دارای اختلال شخصیت مرزی است؟

چه در خلق و خوی و چه در روابط ، بی ثباتی ویژگی بارز BPD است. این فرد ممکن است دارای تغییرات خلقی گسترده ای باشد و از تمجید و عشق فریبنده به انتقاد و سرزنش شدید تبدیل شود. در لحظات خشم ، آنها ممکن است کارهایی مانند فریاد زدن در ملاء عام ، ضربه زدن به شما یا آسیب رساندن به خودشان انجام دهند – کارهایی که دیگران در شرایط مشابه انجام نمی دهند. ترس از رها شدن ممکن است به صورت مداوم ، چسبیده یا دستکاری در رابطه ای که با شخص دیگری دارید ظاهر شود. اگر فرد این رفتارها را به عنوان یک الگو از خود نشان دهد ، ممکن است BPD داشته باشد. در اینجا چند سرنخ دیگر برای جستجو در کلمات ، احساسات و رفتارهای فرد وجود دارد که می تواند اختلال شخصیت مرزی را شناسایی کند.

اختلال شخصیت مرزی
اختلال شخصیت مرزی

علل و عوامل خطر بروز اختلال چیست؟

ریشه های اختلال شخصیت مرزی هنوز به طور کامل درک نشده است. همانطور که در مورد بسیاری از شرایط بهداشت روانی صادق است ، به نظر می رسد ناشی از فعل و انفعالات پیچیده بین زیست شناسی و محیط فرد است. بر اساس DSM-5 ، این اختلال دارای یک مولفه ژنتیکی قوی است ، زیرا این بیماری در افرادی که بستگان درجه یک آنها BPD دارند پنج برابر بیشتر شایع است. تعادل فعالیت در مناطق کلیدی مغز – یعنی قشر پیش پیشانی و آمیگدال – ممکن است در افراد مبتلا به BPD تغییر کند. شرایط زندگی نیز نقش مهمی ایفا می کند ، زیرا BPD بیشتر در کسانی که با مشکلات دوران کودکی روبرو شده اند ، مانند سوء استفاده یا ترک ، شایع است.  درمان و پشتیبانی  تصور می شد که درمان مرزی از نظر تاریخی تقریباً غیرممکن است.

اما امروزه کارشناسان تشخیص داده اند که این بیماری با تعهد به درمان قابل درمان است و زندگی افراد دارای مرز را تا حد زیادی بهبود می بخشد. اولین خط درمان BPD ، رفتار درمانی دیالکتیکی است که به بیماران می آموزد عدم قطعیت احساسی و ناراحتی را در کنار مهارت های مقابله ای برای تنظیم احساسات خود و ایجاد روابط پایدار تحمل کنند. سایر روشهای درمانی نیز می توانند موثر باشند. رفتار درمانی شناختی الگوهای تفکر مخدوش را مورد هدف قرار می دهد. روان درمانی متمرکز بر انتقال به بیماران کمک می کند تا از طریق چالش های احساسی که باعث ایجاد رفتار مرزی می شوند ، کار کنند. و درمان مبتنی بر ذهنیت به بیماران کمک می کند تا کنجکاوی خود را در مورد حالات روانی دیگران به دست آورند تا از دیدگاه دیگری استفاده کنند. علاوه بر درمان ، ممکن است داروهایی برای درمان علائم مانند اضطراب یا افسردگی تجویز شود.

 رفتار درمانی دیالکتیکی چیست؟

درمان مداوم BPD مدتهاست که رفتار درمانی دیالکتیکی (DBT) است ، یک برنامه فشرده آموزش مهارت های گروهی در زمینه ذهن آگاهی ، تحمل پریشانی ، مدیریت تعارض و تنظیم هیجان ، که توسط روان درمانگر اجرا می شود. DBT توسط روانشناس دانشگاه واشنگتن ، مارشا لینهان – که خود مبتلا به BPD است – ایجاد شده است ، DBT بر کنترل رفتارهای مشخصه این اختلال متمرکز است. مشتریان از تکنیک های ذهن آگاهی و تحمل پریشانی برای تحمل احساسات دردناک به جای عمل از طریق قطع ، اقدام به خودکشی ، رابطه جنسی ناامن ، سوء مصرف مواد یا اختلال در خوردن غذا استفاده می کنند.

آیا همسرم دارای اختلال شخصیت مرزی است؟ برای پاسخ به این سوال با مشاوران ما تماس بگیرید.

چگونه با فردی که bpdدارد ارتباط برقرار کنم؟

دوستی های نزدیک ، عاشقانه و پیوندهای خانوادگی اغلب چیزی است که افراد مرزنشین بیشتر از همه به دنبال آن هستند و اغلب برای پیروزی بر دیگران در سبک گردباد حرکت می کنند. اما حفظ صمیمیت یک چالش بزرگ است ، زیرا این اختلال یک پارادوکس سوزاننده را به تصویر می کشد: مبتلایان مشتاق نزدیکی هستند ، اما ناامنی مفرط آنها باعث می شود که عزیزترین افراد را دور کند. علیرغم اقدامات خودساخته ای که معمولاً به کار می برند ، برای آنها غیرممکن نیست که برای حفظ نزدیکی از مرزهای تاریخی فراتر روند-و ثبات شریک زندگی اغلب درمان کننده است.

آیا با شخصی که دارای اختلال شخصیت مرزی است رابطه دارم؟

بی ثباتی و نمایشی از ویژگی های اصلی روابط با افراد مرزی است. ممکن است وقتی فرد روحیه خوبی دارد و در شرایطی که روحیه ای ندارد خرد شده احساس فوق العاده ای داشته باشید. افراد مرزنشین به ترس از رها شدن با نیاز پاسخ می دهند ، که ممکن است به عنوان پیام های متنی چسبنده یا رفتارهای تعقیب کننده ظاهر شود ، یا ممکن است با عصبانیت و خشم پاسخ دهند. اگر شما به عنوان مثال ، دیر کنید ، قرار ملاقات را لغو کنید یا با شخصی که او را رقیب می دانند صحبت کنید ، ممکن است نسبت به علائم واقعی یا تصور شده ای از رد یا رها شدن بسیار مراقب باشند. احساس بی اعتمادی دائمی ممکن است منجر به تحریف حس واقعیت و پارانویا شود.

چگونه می توانم از شریک مبتلا به اختلال شخصیت مرزی حمایت کنم؟

حتی کسانی که از BPD بهبود می یابند بعید است که شریک و دوستان کمتری باشند. عزیزان باید مهارت هایی مانند مدیریت استرس ، مراقبت از خود و حفظ مرزهای خوب را توسعه دهند تا بتوانند در حین کمک به شریک خود مراقب خود باشند. نکات زیر می تواند به یکی از عزیزان مبتلا به BPD و تقویت پیوندها کمک کند: • تا زمانی که همسرتان احساس آرامش و امنیت نکند ، از بحث در مورد درگیری ها در رابطه خود اجتناب کنید. • کنجکاو باشید و از معشوق خود بپرسید چه احساسی دارد. • تأکید کنید که اشکالی ندارد هر دوی شما کامل نباشید. • افراد مبتلا به BPD ممکن است برای نزدیک نگه داشتن شما تهدید به خودکشی یا خودآزاری کنند. اگر تنها با شریک یا دوست خود می مانید زیرا نگران هستید که بدون شما نمی تواند زنده بماند ، وقت آن است که به دنبال کمک باشید. زوج درمانی می تواند محیطی امن برای بیان تأثیر رفتار فرد بر زندگی شما باشد.

چگونه افراد مبتلا به اختلال شخصیت مرزی می توانند یاد بگیرند که روابط پایداری داشته باشند؟

ایجاد یک زندگی پایدار خارج از یک رابطه عاشقانه کلید بهبود است. اولویت بندی کارها ، از جمله تعاملات کوچک و مکرر با همکاران ، می تواند به افراد مبتلا به BPD کمک کند تا به یک روال ثابت از نظر حرفه ای و اجتماعی دست پیدا کنند. همین الگو می تواند برای ایجاد روابط با همسایگان و دوستان نیز دنبال شود. با داشتن یک پایه قوی ، افراد مبتلا به BPD ممکن است آماده برقراری یک رابطه صمیمی باشند.

منبع : سایکولوژی تو دی

ارسال دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

Call Now Button